WAT JE ACHTER HET FEEST NIET ZIET
Tegenslagen & weer opstaan
In het nachtleven en de evenementensector horen tegenslagen bij de dagelijkse praktijk. Kleine ergernissen of regelrechte rampen, je moet voortdurend klappen incasseren, oplossingen vinden en weer opstaan, soms nog voordat je hebt kunnen bevatten wat je net is overkomen.
Toch stelt men zich ons graag voor tussen de beroemdheden, met een glas in de hand, terwijl we van het ene feest naar het andere gaan met een bijna brutale zorgeloosheid. Maar mijn werk houdt niet op bij de deuren van een club of bij zonsopgang. Festivals, publieksevenementen, stadsparades: overdag en 's nachts blijven de verantwoordelijkheden dezelfde, alleen de omvang verandert.
Denk je dat het makkelijk is? Dat we de hele tijd alleen maar plezier maken? Loop dan eens een avond of een evenement met me mee. Je zult zien, het is bijzonder vermakelijk… vooral voor de anderen!
1. Nog voor de deuren opengaan, beginnen de problemen
De internationale dj heeft zijn vlucht gemist. Er moet een andere vlucht voor hem worden gevonden, het vervoer moet worden aangepast en de programmering moet op de schop. Elders, op een openluchtfestival, ontdekt een standhouder dat zijn opstelling niet aan de voorschriften voldoet, laat een leverancier op zich wachten en dreigt het weer het programma overhoop te gooien. Het publiek is nog niet eens aangekomen en de eerste crisissen moeten al worden opgelost.
2. Achter de schermen wordt het onrustig
Een bestelling voor de bar is niet aangekomen, een medewerker is ziek, de geluidsinstallatie heeft kuren, er duikt een elektrisch probleem op. Op een festival als Fiesta Latina, met zijn 30.000 deelnemers, kan elke stand, elke dienstverlener en elk team een dringend probleem hebben. Je moet knopen doorhakken, improviseren, coördineren en oplossingen vinden, vaak op meerdere plekken tegelijk.
3. De deuren gaan open, de lange tenen komen tevoorschijn
De eerste klanten komen aan. Sommigen zijn al dronken, anderen eisen dat ze binnen mogen omdat ze iemand kennen die iemand kent. Weer anderen maken bezwaar tegen de controles of proberen de toegangsvoorwaarden te omzeilen. Iemand de toegang weigeren of een agressieve klant buitenzetten kan hardnekkige wrok oproepen. Een beslissing van een paar seconden wordt soms opgevat als een persoonlijke belediging die jarenlang wordt gekoesterd, in de hoop ooit wraak te kunnen nemen.
4. De portofoon kraakt, de telefoon blijft maar rinkelen
Je wordt naar de deur geroepen, naar de bar, de geluidsinstallatie, de garderobe, de toiletten, soms naar alle plekken tegelijk. Via de telefoon stromen de verzoeken binnen om uitnodigingen, plekken op de gastenlijst of een voorkeursbehandeling bij de toegang. Op een festival zijn het de standhouders, de technische teams, de veiligheidsverantwoordelijken en de partners die je aandacht opeisen. Iedereen heeft een dringend probleem, iedereen verwacht meteen een antwoord. En ondertussen moet het op de dansvloer gewoon doorgaan!
5. Over de schreef gaan en de kunst om daar geen verantwoordelijkheid voor te nemen
Alcohol, drugs, medicijnen, soms door elkaar gebruikt zonder iets te hebben gegeten, eventueel nog in combinatie met psychische kwetsbaarheden. Sommigen komen een relatiebreuk vergeten, zitten midden in een persoonlijke crisis of laten zich meeslepen door verkeerd gezelschap, een riskante ontmoeting of hun eigen demonen. Maar als die uitspattingen gevolgen hebben, is het soms makkelijker om de vriend van gisteren, de ontmoeting van één avond, de ex van morgen of de zaak de schuld te geven dan de verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen keuzes. En zo worden de beslissingen van de een de problemen van de ander.
6. Wanneer het feest omslaat
Vechtpartijen, mishandelingen, aanvallen met kapotgeslagen flessen, alcoholcoma's, epileptische aanvallen… Soms moet je ook het ondenkbare het hoofd bieden, zoals het vuur van een machinepistool in Mirano. Tijdens een Roller Parade kan een val in een tunnel artsen in actie doen komen en het ergste doen vrezen. Of het nu om enkele honderden of tienduizenden deelnemers gaat, je moet mensen beschermen, de hulpverlening coördineren en beslissingen nemen terwijl je angsten doorstaat waarvan het publiek geen vermoeden heeft.
7. Als het publiek vertrekt, gaat het werk door
In een club slapen sommigen in de fauteuils, anderen in hun eigen braaksel, terwijl de laatsten over straat zwalken en de buren wakker maken. Op een festival moet je het vertrek van duizenden mensen organiseren en je bezighouden met de installaties, de teams, het afval en de laatste incidenten. De muziek stopt, de lichten gaan weer aan, maar de verantwoordelijkheden verdwijnen niet.
8. Verloren voorwerpen, verdenkingen en vergiftigde geschenken
Een onvindbare jas, een zoekgeraakt garderobebonnetje, een verdwenen gsm: het personeel of andere deelnemers worden meteen van diefstal verdacht. Een paar weken later duikt het voorwerp weer op in een kofferbak. Excuses volgen veel minder vaak. En dan zijn er nog de uitnodigingen, de gratis toegang en de consumpties die worden aangeboden als onderdeel van een commerciële strategie om klanten aan de zaak te binden. Attenties die soms als verworven rechten worden beschouwd en die zich bij een incident tegen de zaak kunnen keren. Eigenlijk de omgekeerde wereld: verwijten krijgen over iets wat je gewoon had aangeboden om iemand een plezier te doen!
9. De nasleep waar geen einde aan komt
Aangiften bij de politie, beschuldigingen op sociale media, getuigenverklaringen die moeten worden verzameld, beelden die moeten worden gecontroleerd, administratieve procedures, conflicten met klanten, buurtbewoners of medewerkers. Een politie-inval, een administratieve controle midden in de drukte, een opgelegde sluiting of druk vanuit de buurt kunnen jaren werk op het spel zetten. Sommige avonden, sommige evenementen blijven zo nog maanden voortduren, lang nadat de laatste deelnemer is vertrokken.
10. En als het ook nog een succes is…
Succes wekt begeerte, rivaliteit en jaloezie op, soms zelfs bij naasten, zakenpartners of concurrenten. Neprecensies, geruchten, zwartmakerij, vriendschappen die uiteenvallen: wie gisteren nog applaudisseerde, kan morgen je felste criticus zijn. In deze beroepen is succes geen garantie dat je alleen maar vrienden maakt.
Achter het gordijn
Uiteindelijk heeft het werk in het nachtleven en de evenementensector iets van een circus. Terwijl het publiek zich vermaakt, moeten de mensen die de show organiseren de indruk wekken dat alles op rolletjes loopt. Maar achter die opgeplakte glimlach gaan soms uren van angst schuil, wanneer je wordt geconfronteerd met situaties waarvan de gevolgen dramatisch kunnen zijn.
Een schietpartij, een ernstige mishandeling, iemand die hulpverleners proberen te reanimeren, een grootschalig politieoptreden, een sluiting waarvan je niet weet of die tijdelijk of definitief zal zijn… Dat zijn geen gewone tegenslagen op het werk meer. Het zijn beproevingen die levens in gevaar kunnen brengen, jaren werk kunnen vernietigen en diepe sporen kunnen achterlaten.
Daar komen nog druk, bedreigingen, procedures, conflicten en vijandschappen bij. Want deze beroepen, die ons zoveel ontmoetingen en vriendschappen opleveren, kunnen ook hardnekkige wrok oproepen, soms alleen maar omdat we de noodzakelijke beslissingen hebben genomen.
En dan moet je weer opstaan. De angst overwinnen, de gevolgen onder ogen zien, je zaak verdedigen, je eer, de reputatie van de locatie, die van jezelf en die van je medewerkers. Je teams geruststellen, het vertrouwen van het publiek behouden en soms weer opbouwen wat je voorgoed verloren waande. Zonder zekerheid dat het lukt, zonder te weten hoelang het zal duren, of zelfs maar of je nog de wil zult hebben om opnieuw te beginnen.
Dat is wat tegenslagen en weer opstaan voor mij betekenen. Niet een paar slechte avonden doorkomen, maar door de jaren heen leren om weer op te staan na beproevingen die aan alles een einde hadden kunnen maken.
En toch ga ik door. Overdag en 's nachts, van een club naar een festival, van een parade naar een nieuw evenement. Omdat dit werk niet alleen een beroep is: het is een manier van leven, van je inzetten, van creëren en volop van het bestaan genieten, ondanks alles wat het voor ons in petto kan hebben.
Dus, nog steeds zin om mijn plaats in te nemen?
Want morgen moeten we alweer de volgende avond, het volgende festival of de volgende parade voorbereiden, met alle onverwachte problemen, ergernissen en, wie weet, nieuwe rampen die we te boven moeten komen.
En wat er ook gebeurt: The show must go on.
